top of page

Huffington Post (USA), Stephen D. Winick


My favorite new CD of Eurotunes is Back to the 1780s by the Flemish-speaking Belgian band Wör. The title here isn’t an exaggeration—in fact, the music on this album is mostly from before the 1780s. The tunes come from manuscripts of carillon players and dancing masters dating to the period 1743-1781. The quintet brings new life to these beautiful melodies, which have spent years in obscurity, but were never quite lost. Wör aren’t a historical band, wedded to old performance practices: au contraire, they’re a modern folk band with clear influences from Celtic, jazz, and pop. Flemish culture is closely related to the Dutch culture of the Netherlands, exists in close proximity to French-speaking Belgium, and had long and deep relationships with Britain, too. So it’s not a big surprise that Wör’s music sounds similar to the traditional folk music of France, England, and the Netherlands. If you want to know what they sound like, think of classic French bands like Le Grand Rouge or La Bamboche, or more recent ones such as Topanga or Merle Rouge. If you follow English folk music, think of Blowzabella, Kathryn Tickell, or New Scorpion. Wör approach their unusual repertoire with violin, accordion, bagpipes, and guitar, along with the (perhaps unexpected) baritone and soprano sax. They’re all astonishing musicians, coaxing fantastic sounds out of their chosen instruments. But more than this, they craft intricate and fresh arrangements for each piece. Surprising uses of drones, overtones, wordless vocalizations, and other effects only enhance their flexible playing. From the bouncy verve of “Menuet” to the sweet longing of the baritone-led “Maclotte Zerezo,” and from the smoldering energy of “March” to the Celtic abandon of “Festa Dies Toto Venerabilis,” there’s not a bad tune or boring arrangement on the album. Without going off the rails into another genre, they’ve come up with some of the most imaginative treatments of traditional music I’ve heard in a long time.



Rootsworld (USA), Lee Blackstone



WÖR are a young Flemish quintet playing music from late 18th-century European manuscripts from around the area of Brussels, Antwerp, Diest, and Gent. What is particularly fabulous about “Back to the 1780s” is that WÖR shine an inventive spotlight on a catalog of tunes that has received very little modern exposure. There is a sheer exuberance to the selection of dance tunes and marches that WÖR have compiled for this wonderful set. In the mix are saxophones, violin, bagpipes, accordion, and guitar, which, while WÖR are 'drummer-less,' storm, swing, and stomp like a classical quintet adding a dash of folk-rock to a bewigged cotillion.


A tune like “Imperiael” sounds like a blend of early Malicorne careening through a Danish forest. The delightful “March” romps along, underscored by saxophone and accordion bleats; while there is a military cadence to the tune, WÖR add an airy, graceful touch that all but obscures it. The band's delightful vocal whoops further serve to lighten the tone. “Het Schipperken & Air,” a dance tune in 6/8, skirts in on an ambient, bell-like opening before the swirling pipes take over. WÖR show terrific restraint, allowing the violin space on its own to sketch the tune before marrying itself to the pipes once again in a powerful ending. Another beautiful example of the group's experimentation is “La Lavandiere & La Capricieuse,” whose dance pulse is marked by a distant, percussive beat of foot stamps and handclaps.


Many of the arrangements have a delightful reediness which recalls the blossoming of the late baroque era, and the band carefully layers their textures. I'm reminded of Kathryn Tickell and the Side's, as well as Methera's, chamber-folk approach; further, if one enjoys the 'continental' timbre of mighty stalwarts Blowzabella, I cannot fathom how such a listener would not be similarly intrigued by WÖR's music. The drones, whether from the accordion or bagpipes, allow the airy tones of the saxophones to soar, and the entire band exuberantly locks into these rarely-heard rhythms with their earthy pulse. “Festa Dies Toto Venerabilis (We Are WÖR),” comprised of tunes from Petrus Josephus Van Belle, shows why WÖR attached their name to this particular set, as the track shows WÖR's strengths. WÖR motors along, Naomi Vercauteren's violin at full force over the saxophone section; it's an effortless sound that belies the groups' hard research and skillful scoring. WÖR are not only a band to watch, but with their unusual repertoire, they have produced one of the best and most robust albums of the year.


fRoots (UK), Georgina Boyes

…Back to the 1780’s (Appel Rekords) was the quintet WÖR’s premise for their 2015 debut album as they combed surviving manuscript collections of carillon players and church organists, dancing masters and bourgeois families in 18th Century Flanders. In WÖR’s dynamic arrangements, what could have been a reverential anthology for the Belgian equivalent of National Trust shops, was exuberantly transformed. Heralded by critics as “a soundtrack for The Games of Thrones”, it was met with a blizzard of five star reviews on two continents and writers breathless with admiration for “the bouncy verve” of its minuets, “the smouldering energy” of its marches and the “Celtic abandon” of its Latin-titleld hymn for a festive day (As previously noted Flemish festive days tend to be lively.). And if you’d like to know exactly how festive music can get, there’ll be a chance for audiences to catch them live at English Folk Expo in October…

Songlines Magazine (UK), Julian May


Link to article


Joannes De Gruijtters played Antwerp’s carillon (an instrument of  several tuned bells) in the 18th century. He compiled a manuscript collection of 194 tunes. The musicians of Wör – a Flemish five-piece who play saxophones, bagpipes, violin, accordion and guitar – thought that if this music sounded good back then, perhaps it would today. They arranged a De Gruijtters tune, were very pleased with the results, and so searched for more. Wör found collectioins gathered by other carillon players, books from the Di Martinelli family, musicians and lawyers from Diest, and tunes gathered by dancing masters in Brussels and Ghent. From thes 18th-century sources, they have selected 13 dance tunes ranging from the stately ‘Zerezo’ and the almost ghostly ‘Scherpenheuvel’ to the frantic and jazzy ‘Imperiael’.

The clamourous tenor of Pieterjan Van Kerckhoven’s pipes is complemented by Bert Ruymbeek’s droning then rippling accordion and Fabio Di Meo’s saxophones. Jeroen Knapen plays percussive guitar, while Naomi Vercauteren’s violin skips about the melodies like someone dancing. Thes are dance tunes, essentially simple, but Wör’s arrangements are finely textured, their performance exuberant. Wör make going back to the 1780’s an attractive notion.



The Living Tradition (UK), John Oke Bartlett

Link to article


On my bookshelf I have a rather old and slightly battered poetry book entitled Corne From Olde Fields - dipping into these ancient and half-forgotten poems is a rare treat reserved for rainy days and river banks. Just because something is old does not mean to say that there is nothing to be gleaned from a previous generation’s list of ‘top hits’. In this case, with the help of old musical manuscripts, WÖR have plumbed the depths and risen to the surface with a collection of excellent 18th century European tunes dating from 1743 – 1781. The material has come from a variety of sources; dancing masters from Brussels and Gent, the Di Martinelli’s from Diest who were a family of musicians and lawyers and, finally, carillon players from Antwerp, Viane and Leuven respectively. Old war horses perhaps, but WÖR, with their enthusiastic and highly competent style, have turned these old favourites from Flanders into something really quite special.


The original robust nature of the material shines through on all of the tracks and yet they have still been able to put their own modern twist into the playing and performance of the material. The net result is a strangely timeless, contemporary sound that is firmly seated in the past but could still easily have been written today. This is a fine CD which anybody with an ounce of musicality about them would be proud to own. All the tracks performed by these young, talented players feature great verve and fine musicianship. The opening track Contre Danse (DG 178) sets the vigorous tone of the CD which is upheld and maintained throughout.


I thoroughly enjoyed listening to Back To The 1780’s and, unlike my book, I shall be dipping into this CD much more frequently than halcyon high days and holidays.

TRAD’Magazine (FR), Gérard Viel

Link to article

Our CD got the ”Bravo”-label!


La Flandre est une terre riche en musiciens novateurs et sans complexes. C’est le cas avec ce jeune groupe de Gant. Il propose un répertoire issu du dix-huitième siècle, tire en particulier de la musique populaire des carillonneurs flamands. Ce retour en arrièr n’a rien d’ennuyyeux ou de poussiéreux. Leur demarche est de dire que s ices pieces instrumentals étaient bonnes en 1780, ells doivent  l’être  toujours aujourd’hui. À partir d’oeuvre de manuscrits de “De Gruijtters” d’Anvers (1746), “Van Belle”  (1743) ou “ De Prins” de Louvain (1780), ils ont finement apporté une modenité et une énergie contemporaine qui donne une nouvellevia à ce répertoire. Contrairement au passé, ici vous n’entendrez  pas  de viole de gambe ou de clavecin mais des instruments contemporains (sax baryton, violon, cornemuse flamande, accordéon, guitare) qui nous font décourvrir ces compositeurs. Ces derniers créaient des pieces musicales avant tout pour la danse et les fêtes populaires. Ces cinq jeunes musiciens viruoses se sont plongés au dix-huitième siècle avec leur sensibilité d’aujourd’hui, tout en respectant l’oevre originale. Ilse n donnent une nouvelle lecture et nous avons l’impression que ces musiques ont été composes en 2015. À écouter sans moderation.

KithFolk (CAN), Devon Leger

There seem to be pockets of European traditional music that just don't see much international attention. Speak of Galician traditions, or Bulgarian traditions, and many of us can bring to mind favorite bands and tidbits of information, but speak of Swiss or Dutch traditions and it may be a bit harder. This is certainly the case with Belgian traditional music today. Despite the efforts of young bands like MANdolinMAN, it's still hard to put a finger on what Belgian folk music really is, and even Belgian music luminaries like Jacques Brel are thought of as more French than anything else (I myself didn't even know Brel was Belgian but assumed he was from France!). Thank goodness then for young band Wör, who have been working through archival manuscripts and old sources to bring new life to the old soul of Flemish folk dance tunes. Their new album, Back to the 1780's, does pretty much exactly what it says: goes back to the 18th century for old tunes. But there's great life in these tunes, and the band knows how to bring that out. Taking cues from the Danish folk revival and other similar revivals, Wör uses a backbone of Irish and Celtic influenced accompaniment (especially in Jeroen Knapen's guitar, but also in the instrumental arrangements) to place the tunes in a contemporary setting. The instrumental combo of Pieterjan Van Kerckhoven, fiddler Naomi Vercauteren, and accordionist Bert Ruymbeek, is especially powerful, and I was surprised how much the baritone and soprano sax playing of Fabio Di Meo lent to the group. But the true stars here are the tunes, which sparkle with a mischevious life after the dust of two centuries is blown off them. Here's hoping that Flemish music and Belgian music in general will take a deserved place at the table to much-loved European folk music traditions.

Het Nieuwsblad, Peter De Rop


Oude deuntjes in perfect nieuw jasje

De bekende folkrockers van Kadril gingen eerder al geregeld grasduinen in oude dansbundels en beiaardboeken, maar de jonge folkies van WÖR hebben er op hun eerste album meteen hun handelsmerk van gemaakt. De muziek op ‘Back to the 1780’s’ gaat inderdaad terug tot de 18de eeuw, en voor een verzameling hippe, jonge vogels als die van WÖR is dat een statement dat kan tellen. Het klankenpalet van de groep refereert hier en daar nog subtiel naar het muzikale geluid dat de decennia voor en na de Franse Revolutie moet gekleurd hebben. Toch ligt dit album vooral goed in het oor vanwege het frivole, hedendaagse arrangementenjasje dat die oude deuntjes aangemeten kregen. En dat jasje past als gegoten.

Zonder bas en drums in hun ritmesectie weten de jongelingen van WÖR hun muziek toch onophoudelijk voort te stuwen. Met een groove die aanstekelijk werkt, aangedreven door het strakke tempowerk van een akoestische gitaar en een diepe baritonsax. De melodieuze hoofdrollen zijn weggelegd voor viool, accordeon en, jawel, doedelzak. Maar zelfs mensen met een allergie voor geitenleer en bourdonpijpen moeten door de swing van dit gezelschap van hun vooroordelen afgeholpen kunnen worden. Denk er een housebeat bij en je ziet blitse youngsters in menig discotheek uit de bol gaan op de opzwepende instrumentale vertolkingen van die muzikaal hoogbegaafd kwintet.



FATEA Magazine (UK), Lee Cuff


This rather epic approach to what is effectively late baroque music wouldn't be out of place on the soundtrack of a show like 'Game of Thrones'. It's almost like J.S. Bach woke up to find his normal chamber orchestra had been replaced in the night with the likes of Cross Harbour and the Southern Tenant Folk Union. The end result is nothing short of spectacular.

The musicianship is of a high quality and the skill behind these arrangements becomes clear within the opening phrases of the album. These elements combine to make melodies borne out of the late 1700s feel relevant and contemporary. After just a few listens the tunes start to feel as familiar as those heard in any session with the addition of clever harmony and an exploration of texture that lifts them beyond the ordinary.

It is great to hear the reedy qualities of the baritone and soprano sax in this context. They seem to augment the accordion in its upper and lower ranges, providing a satisfying bass to balance the violin and bagpipes. The result is a big sound drawn from a varied palette.

So much great folk music comes to us as hand-me-down melodies given a facelift in the fashion of the time, and Wor have taken care to share the provenance of the tunes, giving the dates and composers of the original works in the album sleeve. Where the personality of the collective shines through on the CD this spills over into the sleeve notes as the band have left us with a summary of their thoughts for each track. It was fascinating to learn that some of the manuscripts containing these works were only rediscovered in the last few decades.

It's difficult to offer criticism as the group have created a genuinely magical offering that breathes life into neglected tunes. After listening to these 13 tracks on repeat, each one offering a unique flavour, I'm desperate for more. Another album of arrangements by Wor simply can't come soon enough and I would be intrigued to hear a suite of original compositions by the band.



FolkWords (UK), Charlie Elland
‘Back to the 1780’s’ from Wör - you will be surprised and wholly captivated

From a contemporary perspective, it would be hard by any stretch of the imagination to call 18th-century music ‘modern’, however Flemish-speaking Belgian band Wör have added invention and the Flanders region of Belgium to create ‘Back to the 1780’s’. Taking their source material from manuscripts of composers, carillon players and dancing masters like Ioannes De Gruijtters, Petrus Van Belle, Franciscus De Prins and many more. Their album, breathes both freshness and vitality into superb melodies incorporating a myriad of musical influences and listening to Wör’s music you can identify traditional folk music stimuli from France, England and the Netherlands.
Wör work with an eclectic mix of instruments that includes violin, accordion, bagpipes, guitar, baritone and soprano sax, the result is something original and engrossing, a musical weave that creates a sound-tapestry rich in colour and texture. The fascination of this music includes dance tunes that sparkle, marches with a regal flavour interleaving touches folk rock with ancient folk and enchanting, haunting melodies that will transport your mind to peaceful places and stay with you for a long time.
Mistakenly believe that you won’t like 18th century music? Think again and listen to Wör, you will not only be surprised but wholly captivated.



Moors Magazine (NL), Holly Moors


Dance van eeuwen terug

Muziek van halverwege de achttiende eeuw kan klinken als muziek die ook gecomponeerd had kunnen worden door iemand als Michael Nyman, die gedreven minimal music maakt. Dat blijkt, als je naar het gezelschap WÖR luistert, vijf Belgische muzikanten die een melodie uitprobeerden uit een verzameling die uit de jaren 1780 stamde. Ze vonden het resultaat “cool” klinken, en wij kunnen het daar alleen maar hartgrondig mee eens zijn.

Dat ligt uiteraard niet helemaal en alleen aan die muziek, die uit dansbundels, beiaardboeken, en een bundel van de muzikantenfamilie Di Martinelli komt, maar vooral ook aan de gedreven, energieke en frisse aanpak van dit vijftal, die de muziek spelen alsof hij gisteren speciaal voor hun geschreven is.

Het resultaat is verbluffend – je wordt hier buitengewoon blij van, want dit is muziek die je door een deejay zo tussen moderne dance kunt laten smokkelen, en dan gaat de hele dansvloer uit zijn dak. Alle melodieën zijn genoteerd in de achttiende eeuw in Antwerpen, Brussel, Diest, Gent, Leuven en Viane.Voor de arrangementen tekent WÖR, en met hun bijzondere bezetting tekenen ze ook voor het bijzonder geluid: bariton- en sopraansax, viool, doedelzak, musette, accordeon en gitaar. De passie en de lol spatten eraf. Een absolute aanrader!


Folkworld (UK), Alex Monaghan


WÖR is a quintet playing Flemish dance music, and on this recording they've chosen all their material from 18th century collections to recreate a sort of Low Countries rave some time between the American Revolution and the Napoleonic wars - a period when there wasn't much going on except folk dancing. Saxophones and accordions hadn't been invented, not even in Belgium, but these are added to the timeless fiddle, guitar and bagpipes to create a sound which is lively and appealing while clearly close to renaissance music. There are elements of French, English and Danish traditions here - perhaps they had already been exported to Belgium in the 1700s, or perhaps they all sprang from a source somewhere near the mouth of the Schelde. We will never know. In any case, this is great foot-stomping music, at times beautiful, always enjoyable, a fascinating debut from a group I'd like to hear more of.


Amazing Radio - Dani Charlton


Traditional folk isn’t something I generally listen to a lot of. I mean, it’s quite full on, isn’t it? All that fiddle, the wheeze of an exhausted bagpipe, huffing out the Skye Boat Song for the millionth time… its hard to be drawn into that over the shiny new prospects which can be found elsewhere. Sometimes, though, a strong melody will pierce my unfairly prejudiced heart and win me over entirely, and that is certainly the case with WÖR‘s collection Back To The 1780s. True, it’s the opposite of new and emerging music – it’s all based around pieces  written in the 18th century. However, what WÖR do is to breathe new life into these old songs, with lively, vibrant arrangements that are difficult to resist tapping your toe along to. When it comes to traditional folk I am a tough nut to crack, but I am busted open by this.


Le Canard Folk, Marc Bauduin


Depuis qu’un jour les musiciens ont joliment arrange un air d’un carilonneur aversois, ils se sont dit que les airs du 18ième valaient la peine qu’on s’y intéresse. Des manuscrits d’Anvers, Bruxelles (Trappeniers), Diest, Gand, Leuven et Viane sont à la source des 13 morceaux remis au goût du jour, avec quelques effets rythmiques de notre temps mais respectant la beauté des mélodies. Une marche du manuscript émane une “Maclotte Zerezo” jouée très lentement: assurément très beau, mais on serait curieux de voir ce que cela donnerait avec l’énergie habituelle d’une maclotte. Plusieurs contrdanses, un menuet, des airs de fête et des marches sont traités avec une agréable diversité par ces excellents musiciens que sont Fabio Di Meo (sax soprano et baryton), Naomi Vercauteren (violon), Pieterjan Van Kerckhoven (cornemuses, musette, sax soprano), Bert Ruymbeek (accordion) et Jeroen Knapen (guitar), aussi à l’aise dans le raffinement que dans la grosse fête. Bravo!


Music in Belgium, François Becquart



Et si on retournait un moment dans la musique des années 80? Je sais, c'est assez banal mais ce le sera certainement moins lorsqu'on aborde, non pas les années 1980 mais les années 1780. Comment? Il y avait du rock à cette époque? On nous aurait caché quelque chose? Non, il n'y avait pas de rock, bien sûr, mais le lointain ancêtre du folk, à savoir la musique populaire des carillonneurs flamands, par exemple.

C'est précisément dans ce monde étonnant que nous emmène Wör, un quintet gantois qui s'est intéressé à d'obscurs petits maîtres musiciens qui ont laissé à la postérité des œuvres méconnues, souvent retrouvées au fond des églises, sous des couches de poussière. Peterjan van Kerkhoven (cornemuse et saxophone), Bert Ruymbeek (accordéon), Naomi Vercauteren (violon), Jeroen Knapen (guitare) et Fabio Di Meo (saxophone baryton et soprano) ont extrait des décombres du temps des pièces musicales remontant aux années 1743 à 1781 pour leur donner un nouveau souffle modernisé.

C'est cette approche moderne qui nous permet de parler de cet album dans nos colonnes car il faut bien admettre que l'album "Back to the 1780's", s'il avait été joué de manière traditionnelle, aurait davantage intéressé les critiques de musique classique que ceux qui écoutent du rock et, particulièrement ici, du folk.

Donc, pas de viole de gambe ou de clavecin ici, mais des instruments contemporains qui nous font découvrir des compositeurs tels que Petrus Josephus van Belle, originaire de Viane, l'anversois Johannes De Gruijtters, la famille Di Martinelli de Diest, le gantois Robert d'Aubat de Saint-Flour, le bruxellois Pierre Trappeniers ou Frans De Prins, de Leuven. Ces gens composaient essentiellement des pièces de danses pour les fêtes populaires, ce que l'on sent bien à l'écoute de ces morceaux enthousiastes et vivifiants qui sont interprétés tambour battant par les musiciens de Wör, au passage des techniciens accomplis.

Là où les choses sont intéressantes, c'est d'abord la démarche foncièrement originale de Wör qui arrange avec brio de la musique du 18e siècle pour la faire sonner comme si elle avait été composée la semaine dernière. C'est ensuite le ton de ces morceaux, qui ne dépareilleraient pas un album de folk celtique contemporain.

Ainsi, au long de "Contre danse", "Maclotte Zerezo et le marchand de Smyrne", "La railleuse", "La lavandière & la capricieuse" ou "Contredanse angloise & contredanse van Paillas", l'esprit remonte le temps, virevolte dans des farandoles au pied des moulins des villages flamands, à l'époque où la Flandre faisait partie des Pays-Bas autrichiens et où on célébrait le règne de l'impératrice Marie-Thérèse d'Autriche. C'était le bon temps et l'album de Wör retranscrit cette joie de vivre et cette insouciance dans les mélodies enlevées de ces petites perles revenues des abîmes du temps. Ce disque est particulièrement conseillé à ceux qui s'intéressent à l'histoire de la musique, qui cherchent à établir des ponts entre les musiques populaires européennes ou qui ont simplement envie d'écouter et d'apprécier une démarche originale et particulièrement bien menée.

François Becquart (FR), Jean-Luc Matte


Voici une belle surprise, venue de Flandres (Belgique) : un quintet acoustique interprétant de manière résolument actuelle des mélodies issues de recueils belges (Grammont, Anvers, Diste, Gand Bruxelles et Louvain) du XVIIIème siècle (1743 à 1781). La première bonne surprise est donc celle d'un répertoire original, principalement de contredanses à en croire les titres, pour la plupart d'ailleurs en français : La Cocarde, La Capricieuse, La Railleuse, La Lavandière... avec tout de même une maclotte. La seconde source de satisfaction est la qualité de l'interprétation : voici des musiciens qui maîtrisent parfaitement leurs instruments. Et enfin le troisième bon point est celui d'une interprétation certe actuelle dans les arrangements, mais qui ne s'est pas crue obligée de sacrifier au sempiternel duo basse-batterie : c'est ici un sax bariton qui assure la basse et une partie de la rythmique, secondé par une guitare acoustique rythmico-harmonique. Sur cette base mise en avant au mixage (un poil trop, c'est le seul reproche que j'aurai à leur faire), violon et cornemuse (flamande, c'est à dire "europipe" mais également musette baroque sur une plage) viennent poser les mélodies avec une belle entente. Reste enfin l'accordéon chromatique, pas toujours facile à identifier en écoute aveugle, qui assure principalement l'harmonie mais n'hésite pas également à venir doubler une mélodie, tandis qu'à l'inverse, le violon s'en vient souvent appuyer l'accompagnement. Ils sont flamands mais le résultat sonore pourrait très bien émaner d'un groupe du Morvan ou de toute autre province française et leur travail sur les recueils anciens n'est pas sans évoquer celui de certains bons musiciens allemands ou autrichiens. D'après leur site il s'agit de leur premier CD, souhaitons que celui-ci, avec son beau graphisme, les fasse connaître par chez nous...


World of Folk (GER), Jonas Böttcher


Zeitreise mit Dudelsack und Saxophon

Ob so ein Elch ruft? “Wör” sind aus Belgien. Fünf junge Musiker mit Witz und Charme bringen ihr erstes Album “Back to the 1780’s” heraus. Schauen wir uns für diese Zeit die literarischen Epochen an, so begegnen uns hier Aufklärung, Empfindsamkeit und Sturm und Drang – durchaus Schlagwörter, mit dem sich das Album beschreiben ließe.


Aber zurück zur Musik. Die CD ist in einem schmalen Karton eingefasst. Im ersten Eindruck überzeugt Wör schon optisch durch ihr schlichtes, weißes Design. Keine Grafiken sondern hochwertige Fotografien wurden verwenden. Naomi Vercauteren (Violine) und die vier Jungs Fabio Di Meo (Bariton und Sopransaxophon), Pieterjan Van Kerckhoven (Dudelsäcke, Musette und Sopransaxophon), Bert Ruymbeek (Akkordeon) und Jeroen Knapen (Gitarre) wollen mit Folkmusik aus den 1780er Jahren die Leute begeistern. Ihrem Albumtext nach lieben und spielen die Flamen diese Musik noch heute.


Ihr erstes Stück lädt auch schon gleich zum Tanz ein. Nicht wenig verwunderlich, spielen die Fünf doch Bal Folk, und das mit verdammt viel Lebensfreude. … Und was ist schon naheliegender – den zweiten Track beschreiben sie just mit den Worten “2 party tunes”.


Und doch ist es anders als klassischer Bal Folk. Wör arrangieren, wählen die Töne bewusst aus. Knackig auf Trab gehalten vom Saxophon, oft deutlich führend vom Dudelsack, glasklar begleitet von Gitarre, Akkordeon und den übrigen Instrumenten. Wör verstehen es, Tunes Charakter zu geben, sie wie eine Figur zu erschaffen und zu gestalten. Lauscht man länger, fängt diese Figur sich rasch an zu bewegen, um gleich darauf zu Tanzen, ganz wie es ihrem Wesen entspricht.


Ob es an der Jahreszeit liegt? Klingt das bedächtige Lied “Zezero” ihres Albums doch fast weihnachtlich. Es scheint umherzuschweifen, durch die Wälder, fort über die Hügel, weit hinaus. Mein Lieblingsstück ist übrigens Track 10 “Lavandière”. Beschwingt, zutraulich, ein echt tolles lebendiges Tanzstück. Das Album endet mit einem tragenden von Dudelsack geführten Stück und klingt zum Ende hin angenehm aus.


Ein sehr gelungenes Album der belgischen Folkmusik-Grupppe ist es geworden. Wör spielen abwechslungsreich und bunt und doch deutlich und klar. Jedes Instrument ließe sich greifen. Auf einem Ihrer Videos spielen Wör übrigens auf einer Bühne, sie geben ein Konzert, ohne Tanzboden, sondern “klassisch” mit sitzendem Publikum. Es scheint, sie wollten ihre Musik deutlich über die Folkszene hinaus in die Welt tragen. Mitreißend!


Folker (GER), Christian Rath

Link to article

Die fünföpfge belgische Band Wör hat ein originelles Konzeptalbum vorgelegt. Der Titel Back To Te 1780’s deutet an, dass sie ausschließlich Material aufgenommen haben, das zwischen 1743 und 1781 in Flandern entstand. Bedient haben sie sich zum Beispiel aus dem Notenbuch des Antwerpener Carillonspielers Joannes de Gruijtters sowie aus fünf weiteren Quellen aus dieser Zeit. Die Band aus Gent hat die Melodien neu arrangiert und mit Geige, Dudelsack, Saxofon, Akkordeon und Gitarre eingespielt. Das Album klingt also nicht nach Alter Musik, sondern nach einer zeitgenössischen belgischen Folkband, nicht zuletzt wegen des Saxofons, das an die Gruppe Fluxus erinnert. Auch die Melodien wirken nicht angestaubt, sondern könnten durchaus in diesem Jahrzehnt entstanden sein.

Lira Musikmagazin – Bengt Edqvist


Our CD got the ”Lira Loves”-label!


Inte så lite Filarfolket-inspirerat när belgarna i Wör fläskar på med det inhemska musik-

instrumentet saxofon i baryton- och sopran storlekarna. Tillsammans med fi oler, dragspel och sist men inte minst säckpipor tävlar bandet med schweizarna och det i inledningen nämnda svenska bandet med att göra den mest sprittande folkmusiken i Europa.

Bandets sound är personligt om än inte helt udda. Men kul. Vad de också har tänkt igenom är repertoaren som är sällsynt väl samlad och består av musik, inte bara från 1780-talet, i detta fall 1781, utan även från 1743, 1746, 1757 samt sist men inte minst, från anno 1775, nedtecknat i notbok i den belgiska hufvudstaden från Pierre Trappeniers notbok: La Marchand De Smirne.

Alla låtar är såklart från Belgien. Spelglädjen är extraordinär och barytonsaxen ger bautatyngd åt musiken. Lyssna exempelvis på låten med det så sällsynt torra namnet March får ni höra. Wör är ett band som skulle platsa I slutet i ett Asterixseriealbum.


Musicframes (NL), Mattie Poels


Wör schittert op ‘Back To The 1780′s’

Als een soort grap spelen de muzikanten van Wör muziek uit midden 18de eeuw. Het resultaat vinden ze zó ‘cool’dat ze besluiten een hele CD er mee op te nemen. Het resultaat is ‘Wör – Back tot the 1780′s‘ vol muziek uit dansbundels, beiaardboeken en uit een bundel van de familie van muzikanten en advocaten Di Martinelli. Een voortreffelijk idee met uitstekende muziek.

Gewoon je eigen ding doen omdat het leuk is, omdat je er energie van krijgt en prachtige muziek brengt. Daar zijn ze in België erg goed in. Kijk maar naar de Gentse folk-secene waar brilliante musici vandaan komen die vaak een cross-over spelen van folk met Renaissance muziekinvloeden (Olla Vogala/Wouter Vandenabeele, Tuur Florizoone, Tri A Tolia). Ongebruikelijke muziek maar daarom zo bere-interessant! Iets soortgelijks doet Wör. Vijf musici die op zoek gingen naar pakkende melodieën, die ze vonden in diverse dansbundels zoals‘d’Aubat de Saint-Flour’ en ‘Trappeniers‘ of in de beiaardboeken ‘De Gruijtters’, ‘Van Belle’ en ‘De Prins’. De melodie is de Cantus firmus, deleidraad van het arrangement waaromheen, of beter nog; waar doorheen en waar overheen diverse saxen, viool, doedelzak, accordeon en gitaar buitelen, springen, dartelen en flaneren. Energiek, fris en buitengewoon levendig. 

Wör brengt de geschiedenis tot leven, ontdaan van alle stoffige vooroordelen speelt dit gezelschap een mix van de toen zo populaire muziek uit het midden van de 18de eeuw, doordrenkt met een hedendaags prikkelende newfolk. Alleen instrumentale stukken, dat wel; enkele gezongen balladen zouden zeker niet misstaan. Maar verder alle lof voor dit album en zoals zij zelf zeggen: ‘Als ze er vroeger in Gent, Diest, Leuven, Brussel & Antwerpen op uit de bol gingen, waarom zou u dat niet doen?‘ En zo is het!!


Folk (B),  Bart Vanoutrive



Was het toevallig, of juist geniaal dat WÖR besloot zich te verdiepen in 17e en 18e eeuwse liedboeken, waaronder dansbundels en beiaardrepertoire? Het gerucht deed reeds enige tijd de ronde, en de verwachtingen waren hooggespannen om te horen hoe ze dit met hun bezetting van doedelzakken, musette en sopraansaxofoon (Pieterjan Van Kerckhoven), viool (Naomi Vercauteren), bariton en sopraansaxofoon (Fabio Di Meo), gitaar (Jeroen Knapen) en accordeon (Bert Ruymbeek) het stof van de nummer zouden weten halen. Nadat ze me zowaar (en met mij zowat het hele publiek) omvergeblazen hadden tijde de presentatie op het folkfestival Ham… maar valt die aanstekelijkheid ook over te brengen via een cd?

Kort aangeslagen gitaarakkoorden pointeren het ritme in de door doedelzak ingezette ‘Contre Danse’ (De Gruijtters 178), in een opbouw waar viool, sax en accordeon zich geleidelijk meer gaan mengen in een crescendo. Die gestage uitbreidingen kenschetsen ook de rest van de bloemlezing, waarbij ook viool (‘Menut (Joannes)’ een suite die van Van Belle’s 64b koppelt aan De Gruijtters 132), acoordeon (‘Imperiael’, Di Martinelli D51) of de saxofoon (in de rustbrenger ‘Maclotte Zerezo & Marchand de Smirne, Di Martinelli (DM 118 en Trappeniers 13) al eens het voortouw nemen. Tussendoor speelt vooral Fabio zich vaak in de kijkeer met stevig riffs en spelerijtjes op zijn bariton, zoals in hun van een Habadekuk-kreet voorziene ‘March’ (DM D3). Ook subtielere akoestisch effecten zijn hen niet vreemd, getuige hun ouverture op ‘Het Schipperken (De Prins 88) dat vanuit zijn volheid een haast symfonisch karakter krijg, inclusief stevige gitaaraccenten in het tweede deel, ‘Air’ (DG 37). Overtuigende zijn ook hun op de saxen voortgestuwde versie van ‘La Railleuse’, waabij de accordeon zich evenmin onbetuigd laat in diverse versieringen. Ook het plechtstatige duet in ‘Scherpenheuvel oft mijn Lieveke’ (DM C14) waarbij krachtige vioolhalen aanvankelijk de bourdon omspelen  is een bijblijver. Tussenin worden we in de verleiding gebracht het ritmisch handgeklap te versterken in een set uit De Prins (33 en 34), die ook nota nam van twee pittig geïnterpreteerde contradansen (6 en 18). Volledig uptempo gaat het in Van Belle’s 78b en 82b, vooraleer we het het trieste ‘De boerevreught’ terug met beide voeten op de grond geleid worden. Mee door de vaak ondeugende, gelaagde zijprongetjes in de arrangementen, stoffen ze deze vaak heel bekend in de oren klinkende wijsjes niet enkel af. Ze bekomen door een stevige boenwas daarenboven een frisse hoogglans. Missie met uitmuntendheid volbracht!! (NL)

Sla aan het swingen bij Wör. Of mocht je een oud kasteel bewonen, doe dan een statige dans, hoewel… Wör geeft oude melodieën uit de achttiende eeuw een nieuw 21ste eeuws gezicht op hun debuutalbum. Met een originele bezetting waarbij bas en drums ontbreken, produceren ze toch een heerlijk stomend geluid. Ze hebben de oude melodieën uit Vlaanderen en Vlaams-Brabant  gehaald uit oude dansbundels (d’Aubat de Saint-Flour, Trappeniers), beiaardboeken (De Gruijtters, Van Belle, De Prins) en een bundel van de familie van muzikanten en advocaten Di Martinelli. Daar hebben ze nu met succes ‘nieuwe energie ingepompt’, zoals ze hun aanpak zelf noemen. Dat betekent een lekkere groove, waar je onmogelijk bij stil blijft staan dankzij stuwend werk van akoestische gitaar (Jeroen Knapen) en bariton sax (Fabio Di Meo). De melodieën komen uit viool (Naomi Vercauteren), accordeon (Bert Ruymbeek) en doedelzak en sax (Pieterjan Van Kerckhoven).  H.H.
nvdr: In het tweede weekend van augustus zal Wör twee optredens geven op editie 2016 van Parkfest in Eindhoven.


Blogfoolk (IT), Salvatore Esposito


Composto da Pieterjan Van Kerckhoven (zampogna e sax soprano), Naomi Vercauteren (violino), Bert Ruymbeek (accordion), Jeroen Knapen (chitarra), e Fabio Di Meo (sax baritono e sax soprano), i Wör sono un quintetto belga che propone un viaggio sonoro indietro nel tempo alla scoperta della musica che nel XVIII Secolo pervadeva le città di Fiandre e Brabante, il tutto senza mai cadere nel tranello della facile archeologia musicale, ma piuttosto riattualizzando e dando nuova vita a questo repertorio attraverso straordinari arrangiamenti dall’approccio rock e densi di un trascinante groove. Queste composizioni, spesso cadute nell’oblio e scarsamente battute anche dai musicisti classici, vedono la musica popolare e quella classica influenzarsi vicendevolmente, e rimandano ora a melodie o danze che risuonavano ad Anversa come a Gent o a Bruxelles. Il loro album di debutto “Back to 1780’s” mette in fila tredici brani, frutto di un intenso lavoro di ricerca effettuato sui manoscritti originali, ed arrangiati attraverso una originale architettura sonora che si regge sull’interplay tra violino, fisarmonica, chitarra e fiati, con l’aggiunta di una buona dose di swing e virtuosismi ad impreziosire il tutto. L’apertura del disco è affidata alla travolgente “Contre Danse” tratta dal repertorio del suonatore di carillon Joannes de Gruijtters (Anversa, 1946) e in cui brilla la linea melodica in crescendo con la zampogna e il violino in evidenza mentre la scansione ritmica è affidata alla chitarra. Si prosegue prima con l’elegante minuetto “Menuet” che propone in medley una composizione di Petrus Josephus Van Belle (Viane, 1743) per organo da chiesa e una melodia del già citato di de Gruitters, e poi con “Imperial” proveniente dal repertorio da ballo per le feste della Famiglia Di Martinelli (Diest, 1750) noti sia come avvocati che come musicisti. Il sax di Fabio Di Meo è poi protagonista del medley in cui si incrociano “Maclotte Zerezo” dal repertorio dei Di Martinelli e “La Marchand De Smirne” dal manoscritto n.13 del maestro di danza Pier Trappeniers (Bruxelles, 1775). Se il gustoso medley “Cocarde” vede una composizione per organo di Franse De Prins (Leuven, 1781) sfociare in un brano di Trappeniers, la successiva “March”, tutta giocata tra riff e breaks, ci riporta al repertorio dei Di Martinelli. L’invito alla danza in 6/8 del medley “Het Schipperken & Air” apre poi la strada ad uno dei vertici del disco “La Railleuse” proveniente dal repertorio del maestro di ballo Roberto d'Aubat de Saint-Flour (Gent, 1757), e caratterizzata da un brillante arrangiamento in cui spicca il dialogo tra organetto e violino. L’improvvisazione tra il violino di Vercauteren e la zampogna di Van Kerckhoven in “Scherpenheuvel oft mijn lievenke & marche” ci conduce verso il finale in cui spiccano la splendida “La Lavandière & La Capricieuse” che mette insieme due composizioni di De Prins tratte rispettivamente dal manoscritto n.33 e n.34, e quel gioiellino che è “Contredance Angloise & Contredance Van Paillas” in cui a spiccare è l’organetto di Ruymbeek. Il finale è pura festa con la scintillante “Festa Dies Toto Venerabilis (We Are Wör)” e l’ironica “De Boerevreught” che compendiano le due facce di questo album con la prima coinvolgente ed accattivante nel suo incedere, mentre la seconda densa di poesia nella sua eleganza. “Back To 1780’s” è, insomma, un disco tutto da ascoltare non solo per il piacere di scoprire una formazione composta da strumentisti di talento, ma anche per scoprire un lato meno noto della musica europea di fine Settecento.


WÖR "Back to 1780's"


Czy znacie muzykę belgijską? Nie? Ten belgijski zespół postanowił ją przypomnieć. Podobnie jak polscy muzycy członkowie kapeli najpierw szukali inspiracji gdzie indziej, głównie w Irlandii, Szwecji, Francji. Po kilki latach muzykowania odkryli, że niewiele wiedzą o własnych korzeniach. Na co dzień związani z innymi grupami, założyli Wӧr. Bijąc się w piersi, nagrali album inspirowany muzyką XVIII w., twórczością autorów muzyki tanecznej i piszących kompozycje na karylion, czyli zestaw dzwonów. Jest to flandryjski wynalazek, posiadanie tego instrumentu świadczyło o zamożności miasta. Grało się na nicm ręcznie lub za pomocą skomplikowanych machin. Wӧr nie gra muzyki Petrusa Josephusa van Belle i innych na dzwonach. W oparciu o te kompozycje powstały nowoczesne brzmienia zaaranżowane na gitarę (Jeroen Knapen), akordeon (Bert Ruymbeek), skrzypce (Naomi Vercauteren), dudy i saksofon sopranowy (Pieterjan Van Kerckhoven) i saksofon barytonowy (Fabio Di Meo). Na CD składa się 13 melodii – w zasadzie wszystkie można zatańczyć, jest menuet i kontredans. W utworach słychać sporo inspiracji irlandzkich („Paillas”), trochę szwedzkich („Scherpenhuevel”), odrobinę jazzu, szczyptę klezmerki („Levandiere”). Czy jest to muzyka folkowa? Nie do końca, bo nie inspiruje się muzyką tradycyjną, lecz – można powiedzieć – popularną XVIII w, ale wykazuje wiele nawiązań do muzyki ludowej zachodniej Europy. Grają ją z werwą i fantazją świetni muzycy.



WÖR i muzyka Flandrii  - Kamil Piotrowski


Ciekawa muzyka i płyta pojawiła się ostatnio w Belgii. Tamtejsza grupa zainteresowała się dawną muzyką Flandrii i postanowiła przywrócić ją światu. Cenna to inicjatywa, bo folk z tamtego regionu rzadko słychać w świecie.


WÖR to grupa muzyków z Belgii, którzy znają się od lat, mijali się na koncertach, festiwalach, a bliżej poznali się na sesjach muzycznych, które organizowane są pod szyldem Flanders Ethno, podczas których muzycy w wieku 16-30 lat, z różnych stron świata, dzielą się muzyką ze swojego kraju.
- "Wszyscy lubiliśmy grać muzykę irlandzką, szkocką, francuską, szwedzką, itp, a niewiele wiedzieliśmy o muzyce z naszego regionu" - pisał mi o kulisach powstania płyty Bert Ruymbeek.


Sięgnęli więc do źródeł i dokopali się do kolekcji 18-wiecznej muzyki tanecznej z Flandrii. Odnaleźli manuskrypty takich muzyków jak:

  • Petrus Josephus Van Belle (1743) - jego zbiór melodii został odnaleziony w kościele w Viane około 30 lat temu.

  • Ioannes de Gruijtters (1746) - to muzyk z Antwerpii, grający na karylionie (carillon), w jego manuskrypcie znalazły się 194 melodie

  • Di Martinelli (1750) - rodzina muzyków i prawników z Diest, w ich archiwach znalazły się kolekcje melodii zapisane w 4 tomach

  • Jean-Baptiste-Robert d’Aubat de Saint-Flour (1757), mistrz, nauczyciel tańca z Ghent, jego kolekcja pt. "Honderd uytgelesen Contredansen" została opublikowana w 1757 r.

  • Pierre Trappeniers (1775), mistrz, nauczyciel tańca z Brukseli, który opublikował 3 książki z tańcami

  • Franciscus De Prins (1781) - organista i mistrz karylionu w kościele Sint-Geertruikerk w Leuven.


Biorąc się za opracowanie tych starych, XVIII wiecznych utworów, muzycy WÖR tchnęli w nie nowe życie, nową energię.

- "Nigdy nie dowiemy się co Petrus Van Belle powiedziałby, gdyby usłyszał swoje melodie grane tak, jak my je gramy, ale mamy nadzieję, że nasz przekaz jest jasny - przywrócić tę muzykę do życia i użyć jej do tego, do czego została stworzona - do zabawy. Jeśli brzmiała dobrze wtedy, dlaczego nie dziś?" - pisze dalej Bert.


Nagrali więc płytę, którą wyprodukował Ian Stephenson (KAN, Baltic Crossing, Kathryn Tickell) w Appel Rekords, a w nagraniach udział wzięli:

  • Pieterjan Van Kerckhoven - dudy, saxofon sopranowy

  • Bert Ruymbeek - akordeon

  • Naomi Vercauteren - skrzypce

  • Fabio Di Meo - saksofon barytonowy

  • Jeroen Knapen – gitara


Muzycy na co dzień związani są z innymi grupami. Pieterjan gra w Embrun, Surpluz, Bourdon Collectief; Naomi w Naomi Vercauteren Trio, GFVP, Bourdon Collectief; Fabio w Suskewiet; a
Bert w Naomi Vercauteren Trio i Bombadil. Choć starają się grać jak najwięcej, wykonują także inne prace, zwykle czasowo. Fabio, Pieterjan i Naomi są nauczycielami muzyki, a Bert pracuje w administracji.

Ze swoją debiutancką płytą planują w lutym wystąpić w Kansas na "Folk Alliance International", a w kwietniu na "Shetland Folk Festival".

​​ – Rudolf Radnai


Az érdekes WÖR zenekar nevet meghallva elsőre mondjuk az Egyesült Svéd Rénszarvastenyésztők Szövetségére vagy az Osztrák Kulturális Egyletre gondolhatnánk, de ők egy flamand kvintet. Zenéjük a 18. századi, Antwerpen, Brüsszel, Gent és Diest régiók muzsikáját idézi és ennek ellenére egy cseppet sem hat régiesnek, energiával teli, őszinte és egyáltalán nem idegen, nekünk sem, a magyar zenéhez szokott fülünknek. Minden egyes hangot a korabeli muzsikák fennmaradt kottáiból válogattak ehhez az albumhoz, melynek címe a II. József osztrák főherceg, német-római császár ellen az Osztrák-Németalföldön kezdődött felkelésekre és végül az ezek hatására 1790-ben rövid ideig létezett Belga Egyesült Államokra utalhat, ezt erősítik meg a dalok címei, mint a kokárda, az imperiál (császári) vagy a menetelés. Katonai, toborzó, nemzeti érzelmet erősítő direkt muzsikáról ennek ellenére nem beszélhetünk, sokkal inkább egy a harcoló csapatok mellett vonuló, a harcban fáradtak regenerálódását, ellátását szolgáló kisegítő erők, mondjuk a hadtáp sátrak, a harctéri kocsmák vagy a markotányosok körül kialakult hangulatot hozza ez a zene. Érdekes lenne ezt a különleges hangulatot árasztó zenét korabeli hangszereken megszólaltatva hallani, korabeli hangszereléssel.

Tavaly jelent meg a lemez, a WÖR Belgiumban és Németországban tett turnén mutatta be az albumot.

bottom of page